Orzech włoski.

Europa orzecha włoskiego zawdzięcza Rzymianom, którzy w okresie swej świetności imperialnej sprowadzili tą roślinę z rejonów Morza Kaspijskiego. Orzecha włoskiego (Juglans regia L.) zalicza się do drzew owocowych z rodziny orzechowatych. W stanie dzikim spotkać można go w Europie południowo-wschodniej oraz w wielu rejonach Azji. W Polsce uprawiany jest raczej na małą skalę, głównie amatorsko. Największymi producentami są Stany Zjednoczone, Chiny, Turcja, Francja i Rumunia.

Jak kupować?

Najtrafniejszą strategią zakupową dla tego orzecha jest ta, aby kupować go w całości razem z łupiną (niełuskane). Skorupa świetnie sprawdza się jako ochrona przed wysychaniem, utratą smaku i aromatu, ale też przed nadmiernym wpływem wilgoci z otoczenia. Wybierając orzech włoskie warto nimi potrząsnąć. Grzechocząca „kuleczka” w ręce oznacza, że zawartość najprawdopodobniej wyschła. Łupiny nie powinny być wilgotne ani popękane, a już na pewno zapleśniałe. Powszechnym skażeniem orzechów jest aflatoksyna wytwarzana przez grzyby z rodzaju Aspergillus, które przybierają postać zielonego nalotu na skorupce lub na wyłuskanym już orzechu.

Jak przechować?

Niewyłuskane orzechy włoskie, jeśli będą przechowywane we właściwych warunkach, potrafią zachować świeżość przez długi czas. Optymalne dla nich jest chłodne i suche środowisko. Orzechy pozbawione skorupek najlepiej przechowywać w szczelnych pojemnikach i w lodówce a okres przydatności ich do spożycia wynosi wtedy około 3 tygodni. Zamrożenie podnosi ten czas do 6 miesięcy.

Zawartość.

Orzechy włoskie zdecydowanie warto włączyć do codziennej diety. Można je dodawać do potraw głównych, sałatek, deserów. Stanowić również mogą osobną przekąskę. Co prawda są wysokokaloryczne, to jednak nie są to puste kalorie, a tłuszcze w nich zawarte efektywnie wpływają na poprawę dobrostanu całego organizmu.

Wysoka zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych zdecydowanie przeważa nad kwasami nasyconymi w orzechach włoskich. Ten stosunek przekłada się na niezwykle korzystne działanie na profil lipidowy. Jedno i wielonienasycone kwasy tłuszczowe obniżają stężenie trójglicerydów i cholesterolu frakcji LDL. Kwasy omega-3 wykazują działanie ochronne na układ sercowo-naczyniowy, posiadają właściwości przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe. Potoczne przekonanie wynikające z charakterystycznego kształtu orzechów włoskich, które predestynuje spożywanie tych orzechów do roli wspierającej mózg i układ nerwowy, znajduje potwierdzenie. Orzechy włoskie a w zasadzie kwasy omega-3 stymulują prawidłowa pracę układu nerwowego, co zapobiega między innymi depresji. Pomagają zachować sprawność intelektualną i kondycję naszego mózgu. Istotne jest to, że nie trzeba spożywać tych orzechów garściami. Podwójna, dzienna dawka omega-3 to tylko 28 gram. Z grupy omega ważną rolę odgrywają również omega-6 występujące w orzechach. Zapobiegają one zakrzepom tętniczym i wspomagają leczenie nadciśnienia tętniczego, otyłości, cukrzycy typu II, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

Orzechy włoskie są świetnym źródłem antyoksydantów wspierających naturalne mechanizmy obronne komórek mają wpływ na spowolnienie się ich starzenia. Sa to między innymi witamina C i E. Ta ostatnia wzmacnia ściany naczyń krwionośnych oraz chroni czerwone krwinki przed zbyt wczesnym rozpadem.

Głównymi składnikami mineralnymi jakie można znaleźć w orzechach włoskich to potas, wapń, magnez, żelazo, cynk, mangan.  Potas reguluje ciśnienie krwi, wapń jest głównym składnikiem kości i zębów, co oczywiste. Mniej oczywiste jest to, że jony wapnia odpowiadają za utrzymanie pobudliwości tkanek, przewodnictwo tkanki nerwowej i kurczliwość mięśni. Magnez także bierze udział w budowie kości i zębów, odpowiada za pobudliwość tkanki nerwowej i mięśniowej, przyspiesza wchłanianie wapnia. Żelazo to powstawanie erytrocytów, transport tlenu i odporność. Cynk jest również ważny np.: dla prawidłowego funkcjonowania zmysłu smaku albo dla oddychania tkankowego. Co ciekawe cynk wpływa na przyspieszenie procesu gojenia się ran. Mangan to przemiany węglowodanów i tłuszczów oraz procesy powstawania tkanki łącznej.

 

Orzechy włoskie są tym typem pokarmu, który rewelacyjnie działa na nasz organizm, a co najważniejsze na mózg i układ nerwowy. Jeśli nie występują żadne przeciwskazania np: natury alergologicznej, orzechy te powinny stać się stałym elementem codziennej diety. Już niewielka porcja zawiera w sobie mnogość korzystnych składników. Stanowi zastrzyk wartościowego białka, składników mineralnych i witamin, dlatego spożywajmy je codziennie. Smacznego i na zdrowie.

 

Na podstawie: Borecka W., Walczak Z., Starzycki M., Orzech Włoski (Juglas Regia L.) - naturalne źródło prozdrowotnych składników żywności, NPT, 2013.

Sankowska P. Wartości odżywcze i zdrowotne orzechów włoskich, FoodForum 2014.